Güney Galler Üniversitesi’nden İnsan Fizyolojisi Uzmanı Prof. Damian Bailey, uzayın, insan vücudu için karşılaşılan en zorlu ortam olduğunu belirtti. Vücudumuzun, uzayın aşırı koşullarına uyum sağlamak için evrimleşmediğini vurguladı.
Astronotlar, uzayda ilk zamanlar rahatlama hissi yaşadıklarını ifade ediyorlar. İlk etapta rahatlatıcı bir his veren uzayda, kalp daha az çalışıyor, kaslar ve kemikler daha az zorlanıyor ve yer çekimsiz ortamda süzülüyorlar.
Astronotlar, uzun süreli uzay görevleri sırasında kas ve kemik kütlesinin yaklaşık %1’ini her ay kaybediyorlar. Bu durum, hızlanmış yaşlanma sürecine benziyor. Bu nedenle, uzay görevindeki astronotlar günlük iki saatlik egzersiz programlarıyla kas ve kemik kütlesini korumaya çalışıyorlar.
Uzayın mikro yer çekimi, vücut sıvılarının değişmesine ve gözlerde görme problemlerine neden olabiliyor. “Uzay uçuşu nöro-oküler sendromu” adı verilen bir durum, beyinde basınç artışı ve gözlerde değişikliklere yol açabiliyor.
Uzaydaki denge sistemi bozulduğundan, astronotlar Dünya’ya döndüklerinde dengeyi tekrar kazanmakta zorlanabiliyorlar. Bu nedenle, fiziksel rehabilitasyon sürecine girerek vücut fonksiyonlarını yeniden kazanmaya çalışıyorlar.
Uzun vadeli uzay görevlerinin, insan vücudu üzerinde geri dönüşü olmayan etkilere neden olabileceği bilim insanları tarafından belirtilmektedir.
